سوره قریش

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ لِإِيلَٰفِ قُرَيْشٍ ﴿۱﴾

برای [سپاسگزاری از] همبستگی و اُنس قریش،

إِۦلَٰفِهِمْ رِحْلَةَ ٱلشِّتَآءِ وَٱلصَّيْفِ ﴿۲﴾

[همان] همبستگی و اُنسِ آنان در سفر‌های زمستانی [به یَمَن] و تابستانی [به شام]؛

فَلْيَعْبُدُوا۟ رَبَّ هَٰذَا ٱلْبَيْتِ ﴿۳﴾

باید پروردگارِ خانۀ کعبه را عبادت کنند؛

ٱلَّذِىٓ أَطْعَمَهُم مِّن جُوعٍۢ وَءَامَنَهُم مِّنْ خَوْفٍۭ ﴿۴﴾

همان [پروردگاری] که آنان را از گرسنگی [رهانید، به آنان] خوراک داد و از وحشت و ترس ایمن نمود.