بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ وَٱلْعَٰدِيَٰتِ ضَبْحًۭا ﴿۱﴾
سوگند به اسبهای دونده که نفسزنان [به سوی میدان جهاد] پیش میروند.
۱۱ آیه · خط عثمان طه
بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ وَٱلْعَٰدِيَٰتِ ضَبْحًۭا ﴿۱﴾
سوگند به اسبهای دونده که نفسزنان [به سوی میدان جهاد] پیش میروند.
فَٱلْمُورِيَٰتِ قَدْحًۭا ﴿۲﴾
و سوگند به اسبهایی که [با برخورد سُمهایشان به سنگها] جرقۀ [آتش] ایجاد میکنند.
فَٱلْمُغِيرَٰتِ صُبْحًۭا ﴿۳﴾
باز سوگند به اسبهایی که در صبحگاهان [بر دشمن] یورش میبرند.
فَأَثَرْنَ بِهِۦ نَقْعًۭا ﴿۴﴾
و در آن هنگام گرد و غبار برمیانگیزند.
فَوَسَطْنَ بِهِۦ جَمْعًا ﴿۵﴾
آنگاه در دل [سپاه دشمن] میتازند.
إِنَّ ٱلْإِنسَٰنَ لِرَبِّهِۦ لَكَنُودٌۭ ﴿۶﴾
یقیناً انسان در برابر [نعمتهای] پروردگارش بسیار ناسپاس است،
وَإِنَّهُۥ عَلَىٰ ذَٰلِكَ لَشَهِيدٌۭ ﴿۷﴾
و بیگمان، او [خود] بر این [ناسپاسی] گواه است،
وَإِنَّهُۥ لِحُبِّ ٱلْخَيْرِ لَشَدِيدٌ ﴿۸﴾
و همانا او علاقۀ فراوانی به مال [دنیا] دارد.
۞ أَفَلَا يَعْلَمُ إِذَا بُعْثِرَ مَا فِى ٱلْقُبُورِ ﴿۹﴾
آیا او نمیداند که در آن روز، آنچه در گورهاست، [همه زنده و] برانگیخته میشوند؟
وَحُصِّلَ مَا فِى ٱلصُّدُورِ ﴿۱۰﴾
و آنچه در سینههاست [همه] آشکار میگردد.
إِنَّ رَبَّهُم بِهِمْ يَوْمَئِذٍۢ لَّخَبِيرٌۢ ﴿۱۱﴾
یقیناً در آن روز، پروردگارشان کاملاً به [وضع و حال] آنان آگاه است.