بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ إِذَا زُلْزِلَتِ ٱلْأَرْضُ زِلْزَالَهَا ﴿۱﴾
هنگامی که زمین با شدیدترین تکانهایش به لرزه درآید.
۸ آیه · خط عثمان طه
بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ إِذَا زُلْزِلَتِ ٱلْأَرْضُ زِلْزَالَهَا ﴿۱﴾
هنگامی که زمین با شدیدترین تکانهایش به لرزه درآید.
وَأَخْرَجَتِ ٱلْأَرْضُ أَثْقَالَهَا ﴿۲﴾
و زمین بارهای سنگینش را بیرون ریزد.
وَقَالَ ٱلْإِنسَٰنُ مَا لَهَا ﴿۳﴾
و انسان میگوید: «آن [= زمین] را چه شده است؟»
يَوْمَئِذٍۢ تُحَدِّثُ أَخْبَارَهَا ﴿۴﴾
در آن روز، [زمین] تمام خبرهایش را بازگو میکند؛
بِأَنَّ رَبَّكَ أَوْحَىٰ لَهَا ﴿۵﴾
زیرا که پروردگارت به او [چنین] وحی [و حکم] کرده است.
يَوْمَئِذٍۢ يَصْدُرُ ٱلنَّاسُ أَشْتَاتًۭا لِّيُرَوْا۟ أَعْمَٰلَهُمْ ﴿۶﴾
در آن روز، مردم گروهگروه باز میگردند تا [نتیجۀ] اعمالشان به آنان نشان داده شود.
فَمَن يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ خَيْرًۭا يَرَهُۥ ﴿۷﴾
آنگاه هر کس به اندازۀ ذرهای کار نیک انجام داده باشد، [پاداشِ] آن را میبیند؛
وَمَن يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍۢ شَرًّۭا يَرَهُۥ ﴿۸﴾
و هر کس به اندازه ذرهای کار بد کرده باشد، [کیفرِ] آن را میبیند.