سوره علق

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ ٱقْرَأْ بِٱسْمِ رَبِّكَ ٱلَّذِى خَلَقَ ﴿۱﴾

بخوان به نام پروردگارت که [هستی را] آفرید؛

خَلَقَ ٱلْإِنسَٰنَ مِنْ عَلَقٍ ﴿۲﴾

[همان پروردگاری که] انسان را از خونِ بسته آفرید.

ٱقْرَأْ وَرَبُّكَ ٱلْأَكْرَمُ ﴿۳﴾

بخوان و پروردگارت [از همه] بزرگوار‌تر است.

ٱلَّذِى عَلَّمَ بِٱلْقَلَمِ ﴿۴﴾

[همان] ذاتی ‌که به وسیلۀ قلم [نوشتن] آموخت.

عَلَّمَ ٱلْإِنسَٰنَ مَا لَمْ يَعْلَمْ ﴿۵﴾

به انسان آنچه را که نمی‌دانست [به تدریج] آموخت.

كَلَّآ إِنَّ ٱلْإِنسَٰنَ لَيَطْغَىٰٓ ﴿۶﴾

چنین نیست [که شما می‌پندارید]؛ حقا که انسان طغیان [و سرکشی] می‌کند

أَن رَّءَاهُ ٱسْتَغْنَىٰٓ ﴿۷﴾

[بعد] از اینکه خود را بی‌نیاز [و توانگر] ببیند.

إِنَّ إِلَىٰ رَبِّكَ ٱلرُّجْعَىٰٓ ﴿۸﴾

یقیناً بازگشت [همه] به سوی پروردگار توست.

أَرَءَيْتَ ٱلَّذِى يَنْهَىٰ ﴿۹﴾

[ای پیامبر،] آیا دیده‌ای آن کسی [= ابوجهل] را که [از عبادت الله] باز می‌دارد

عَبْدًا إِذَا صَلَّىٰٓ ﴿۱۰﴾

بنده‌ای [= محمد] را هنگامی که [کنار کعبه] نماز می‌خواند.

أَرَءَيْتَ إِن كَانَ عَلَى ٱلْهُدَىٰٓ ﴿۱۱﴾

به من خبر بده اگر این [بنده بازداشته‌شده] بر [راه] هدایت باشد

أَوْ أَمَرَ بِٱلتَّقْوَىٰٓ ﴿۱۲﴾

یا [مردم را] به پرهیزگاری فرمان دهد، [سزای کسی‌ که چنین بنده‌ای را بیازارد چیست؟]

أَرَءَيْتَ إِن كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰٓ ﴿۱۳﴾

به من خبر بده اگر این [شخص سرکش، حق را] تکذیب کند و رویگردان شود [آیا سزاوار عذاب نیست؟].

أَلَمْ يَعْلَم بِأَنَّ ٱللَّهَ يَرَىٰ ﴿۱۴﴾

آیا نمی‌داند که بی‌تردید، الله [همه اعمالش را] می‌بیند؟

كَلَّا لَئِن لَّمْ يَنتَهِ لَنَسْفَعًۢا بِٱلنَّاصِيَةِ ﴿۱۵﴾

چنین نیست [که او گمان می‌کند]؛ اگر باز نیاید [و دست از شرارت برندارد،] قطعاً موی پیشانی [او] را به شدّت خواهیم گرفت [و به سوی دوزخ خواهیم کشاند]؛

نَاصِيَةٍۢ كَٰذِبَةٍ خَاطِئَةٍۢ ﴿۱۶﴾

موی پیشانیِ [همان] دروغگوی خطاکار را.

فَلْيَدْعُ نَادِيَهُۥ ﴿۱۷﴾

پس باید هم‌مجلسانش را [به کمک] بخواند.

سَنَدْعُ ٱلزَّبَانِيَةَ ﴿۱۸﴾

ما [نیز] آتشبانان [دوزخ] را فرا خواهیم ‌خواند.

كَلَّا لَا تُطِعْهُ وَٱسْجُدْ وَٱقْتَرِب ۩ ﴿۱۹﴾

چنین نیست [که او می‌پندارد]؛ هرگز او را اطاعت مکن و سجده کن، و [به الله] تقرّب جوی.