سوره ضحی

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ وَٱلضُّحَىٰ ﴿۱﴾

سوگند به آغاز روز،

وَٱلَّيْلِ إِذَا سَجَىٰ ﴿۲﴾

و سوگند به شب، هنگامی‌ که آرام گیرد

مَا وَدَّعَكَ رَبُّكَ وَمَا قَلَىٰ ﴿۳﴾

[که] پروردگارت تو را وانگذاشته و [بر تو] خشم نگرفته است.

وَلَلْءَاخِرَةُ خَيْرٌۭ لَّكَ مِنَ ٱلْأُولَىٰ ﴿۴﴾

و مسلماً آخرت برای تو از دنیا بهتر است.

وَلَسَوْفَ يُعْطِيكَ رَبُّكَ فَتَرْضَىٰٓ ﴿۵﴾

و به زودی پروردگارت به تو [و امت تو آنقدر] عطا خواهد کرد که راضی گردی.

أَلَمْ يَجِدْكَ يَتِيمًۭا فَـَٔاوَىٰ ﴿۶﴾

آیا تو را یتیم نیافت، و پناه داد؟

وَوَجَدَكَ ضَآلًّۭا فَهَدَىٰ ﴿۷﴾

و تو را [راه‌نایافته و] سرگشته یافت، و هدایت کرد.

وَوَجَدَكَ عَآئِلًۭا فَأَغْنَىٰ ﴿۸﴾

و تو را فقیر یافت، و بی‌نیاز نمود.

فَأَمَّا ٱلْيَتِيمَ فَلَا تَقْهَرْ ﴿۹﴾

پس [تو نیز] یتیم را میازار،

وَأَمَّا ٱلسَّآئِلَ فَلَا تَنْهَرْ ﴿۱۰﴾

و [مستمندِ] نیازخواه را مران [و با او خشونت مکن]،

وَأَمَّا بِنِعْمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثْ ﴿۱۱﴾

و نعمت‌های پروردگارت را بازگو کن [و سپاس گزار].