بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ وَٱلشَّمْسِ وَضُحَىٰهَا ﴿۱﴾
سوگند به خورشید و روشنیِ آن [به هنگام بامداد]،
۱۵ آیه · خط عثمان طه
بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ وَٱلشَّمْسِ وَضُحَىٰهَا ﴿۱﴾
سوگند به خورشید و روشنیِ آن [به هنگام بامداد]،
وَٱلْقَمَرِ إِذَا تَلَىٰهَا ﴿۲﴾
و سوگند به ماه، هنگامی که بعد از آن [= خورشید] درآید،
وَٱلنَّهَارِ إِذَا جَلَّىٰهَا ﴿۳﴾
و سوگند به روز، هنگامی که آن [= خورشید] را روشن [و جلوهگر] کند،
وَٱلَّيْلِ إِذَا يَغْشَىٰهَا ﴿۴﴾
و سوگند به شب، هنگامی که آن را بپوشانَد،
وَٱلسَّمَآءِ وَمَا بَنَىٰهَا ﴿۵﴾
و سوگند به آسمان و به ذاتی که آن را بنا کرد،
وَٱلْأَرْضِ وَمَا طَحَىٰهَا ﴿۶﴾
و سوگند به زمین و به ذاتی که آن را گسترانید،
وَنَفْسٍۢ وَمَا سَوَّىٰهَا ﴿۷﴾
و سوگند به جانِ [انسان] و ذاتی که آن را [آفرید و] نیکو گردانید،
فَأَلْهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقْوَىٰهَا ﴿۸﴾
سپس نافرمانی و پرهیزگاریاش را [به او] الهام کرد.
قَدْ أَفْلَحَ مَن زَكَّىٰهَا ﴿۹﴾
بیتردید، هر کس نفس خود را [از گناهان] پاک کند، رستگار میشود.
وَقَدْ خَابَ مَن دَسَّىٰهَا ﴿۱۰﴾
و هر کس آن را [با گناه] آلوده سازد، یقیناً زیانکار میشود.
كَذَّبَتْ ثَمُودُ بِطَغْوَىٰهَآ ﴿۱۱﴾
[قوم] ثمود از روی سرکشی، [پیامبرشان را] تکذیب کردند،
إِذِ ٱنۢبَعَثَ أَشْقَىٰهَا ﴿۱۲﴾
آنگاه که بدکارترین آنان [برای اقدام به جنایت] برخاست.
فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ ٱللَّهِ نَاقَةَ ٱللَّهِ وَسُقْيَٰهَا ﴿۱۳﴾
پیامبر الله [= صالح] به آنان گفت: «مادهشترِ الله و [نوبت] آبخوردنش را [حرمت نهید]».
فَكَذَّبُوهُ فَعَقَرُوهَا فَدَمْدَمَ عَلَيْهِمْ رَبُّهُم بِذَنۢبِهِمْ فَسَوَّىٰهَا ﴿۱۴﴾
[ولی آنان] او را تکذیب کردند و آن [مادهشتر] را کشتند؛ پس پروردگار آنان به سبب گناهانشان بر سرشان عذاب آورد و همگی آنان را با خاک یکسان کرد
وَلَا يَخَافُ عُقْبَٰهَا ﴿۱۵﴾
و [الله] از سرانجام آن [کار،] بیم ندارد.