بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ سَبِّحِ ٱسْمَ رَبِّكَ ٱلْأَعْلَى ﴿۱﴾
نام پروردگار بلند مرتبهات را به پاکی یاد کن.
۱۹ آیه · خط عثمان طه
بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ سَبِّحِ ٱسْمَ رَبِّكَ ٱلْأَعْلَى ﴿۱﴾
نام پروردگار بلند مرتبهات را به پاکی یاد کن.
ٱلَّذِى خَلَقَ فَسَوَّىٰ ﴿۲﴾
[همان ذاتی] که [انسان را] آفرید و هماهنگ و متعادل ساخت.
وَٱلَّذِى قَدَّرَ فَهَدَىٰ ﴿۳﴾
و [همان] ذاتی که اندازهگیری کرد و [به شایستگی آفرید] و سپس هدایت نمود.
وَٱلَّذِىٓ أَخْرَجَ ٱلْمَرْعَىٰ ﴿۴﴾
و [آن] ذاتی که چراگاه را [برای تغذیۀ جانداران] رویانید.
فَجَعَلَهُۥ غُثَآءً أَحْوَىٰ ﴿۵﴾
سپس آن را خشک و سیاه گردانید.
سَنُقْرِئُكَ فَلَا تَنسَىٰٓ ﴿۶﴾
ما به زودی [قرآن را] بر تو میخوانیم؛ پس تو هرگز [آن را] فراموش نخواهی کرد؛
إِلَّا مَا شَآءَ ٱللَّهُ ۚ إِنَّهُۥ يَعْلَمُ ٱلْجَهْرَ وَمَا يَخْفَىٰ ﴿۷﴾
مگر آنچه را که الله بخواهد؛ همانا او آشکار و نهان را میداند.
وَنُيَسِّرُكَ لِلْيُسْرَىٰ ﴿۸﴾
و آسانترین [راه] را برایت فراهم مىگردانیم.
فَذَكِّرْ إِن نَّفَعَتِ ٱلذِّكْرَىٰ ﴿۹﴾
اگر پند مفید باشد، [مردم را با آیات قرآن] پند ده.
سَيَذَّكَّرُ مَن يَخْشَىٰ ﴿۱۰﴾
به زودی کسی که [از الله] میترسد، پند میپذیرد.
وَيَتَجَنَّبُهَا ٱلْأَشْقَى ﴿۱۱﴾
و بدبختترین [مردم،] از آن دوری میگزیند؛
ٱلَّذِى يَصْلَى ٱلنَّارَ ٱلْكُبْرَىٰ ﴿۱۲﴾
[همان] کسی که در آتش بزرگ [جهنم] درخواهد آمد،
ثُمَّ لَا يَمُوتُ فِيهَا وَلَا يَحْيَىٰ ﴿۱۳﴾
و در آن [آتش] نه میمیرد و نه زنده میمانَد.
قَدْ أَفْلَحَ مَن تَزَكَّىٰ ﴿۱۴﴾
یقیناً کسی که خود را [از کفرو گناه] پاک کند، رستگار خواهد شد؛
وَذَكَرَ ٱسْمَ رَبِّهِۦ فَصَلَّىٰ ﴿۱۵﴾
و [نیز کسی که] نام پروردگارش را یاد کند و نماز بگزارد.
بَلْ تُؤْثِرُونَ ٱلْحَيَوٰةَ ٱلدُّنْيَا ﴿۱۶﴾
ولی شما [مردم،] زندگی دنیا را [بر آخرت] ترجیح میدهید؛
وَٱلْءَاخِرَةُ خَيْرٌۭ وَأَبْقَىٰٓ ﴿۱۷﴾
در حالی که آخرت، بهتر و پایندهتر است.
إِنَّ هَٰذَا لَفِى ٱلصُّحُفِ ٱلْأُولَىٰ ﴿۱۸﴾
به راستی این [پندها] در کتابهای آسمانی پیشین [نیز] بود؛
صُحُفِ إِبْرَٰهِيمَ وَمُوسَىٰ ﴿۱۹﴾
کتابهای ابراهیم و موسی.