سوره انشقاق

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ إِذَا ٱلسَّمَآءُ ٱنشَقَّتْ ﴿۱﴾

آنگاه ‌که آسمان شکافته شود،

وَأَذِنَتْ لِرَبِّهَا وَحُقَّتْ ﴿۲﴾

و به [فرمان] پروردگارش گوش فرا دهد [و تسلیم شود]؛ و سزاوار است [که چنین کند]،

وَإِذَا ٱلْأَرْضُ مُدَّتْ ﴿۳﴾

و آنگاه ‌که زمین گسترده [و هموار] شود،

وَأَلْقَتْ مَا فِيهَا وَتَخَلَّتْ ﴿۴﴾

و هر چه را درون خود دارد، بیرون ریزد و تهی گردد،

وَأَذِنَتْ لِرَبِّهَا وَحُقَّتْ ﴿۵﴾

و به [فرمان] پروردگارش گوش دهد [و تسلیم شود]؛ و سزاوار است [که چنین کند].

يَٰٓأَيُّهَا ٱلْإِنسَٰنُ إِنَّكَ كَادِحٌ إِلَىٰ رَبِّكَ كَدْحًۭا فَمُلَٰقِيهِ ﴿۶﴾

ای انسان، بی‌گمان، تو در راه [رسیدن به] پروردگارت سخت تلاش و کوشش می‌کنی؛ پس او را ملاقات خواهی کرد.

فَأَمَّا مَنْ أُوتِىَ كِتَٰبَهُۥ بِيَمِينِهِۦ ﴿۷﴾

و اما کسی ‌که نامۀ [اعمال] او به دست راستش داده شود،

فَسَوْفَ يُحَاسَبُ حِسَابًۭا يَسِيرًۭا ﴿۸﴾

به زودی به حسابی آسان، محاسبه می‌شود.

وَيَنقَلِبُ إِلَىٰٓ أَهْلِهِۦ مَسْرُورًۭا ﴿۹﴾

و شادمان به سوی خانواده‌اش بازمی‌گردد؛

وَأَمَّا مَنْ أُوتِىَ كِتَٰبَهُۥ وَرَآءَ ظَهْرِهِۦ ﴿۱۰﴾

و اما کسی ‌که نامۀ [اعمال] او از پشت سرش به او داده شود.

فَسَوْفَ يَدْعُوا۟ ثُبُورًۭا ﴿۱۱﴾

به زودی نابودیِ خود را خواهد ‌طلبید

وَيَصْلَىٰ سَعِيرًا ﴿۱۲﴾

و به [آتش] جهنم شعله‌ور در خواهد آمد.

إِنَّهُۥ كَانَ فِىٓ أَهْلِهِۦ مَسْرُورًا ﴿۱۳﴾

بی‌گمان، او در [دنیا به خاطر گناهانش،] در میان خانوادۀ خود شادمان بود.

إِنَّهُۥ ظَنَّ أَن لَّن يَحُورَ ﴿۱۴﴾

او گمان می‌کرد که هرگز [به نزد الله] بازنخواهد گشت.

بَلَىٰٓ إِنَّ رَبَّهُۥ كَانَ بِهِۦ بَصِيرًۭا ﴿۱۵﴾

آری؛ همانا پروردگارش از حال وی آگاه بود.

فَلَآ أُقْسِمُ بِٱلشَّفَقِ ﴿۱۶﴾

به شفق سوگند می‌خورم،

وَٱلَّيْلِ وَمَا وَسَقَ ﴿۱۷﴾

و سوگند به شب و آنچه را فرو می‌پوشد

وَٱلْقَمَرِ إِذَا ٱتَّسَقَ ﴿۱۸﴾

و سوگند به ماه چون [فروغش] کامل شود

لَتَرْكَبُنَّ طَبَقًا عَن طَبَقٍۢ ﴿۱۹﴾

که قطعاً مراتب و حالات مختلفی را یکی پس از دیگری [در مسیر زندگی دنیوی] طی خواهید کرد.

فَمَا لَهُمْ لَا يُؤْمِنُونَ ﴿۲۰﴾

آنان را چه شده که ایمان نمی‌آورند؟

وَإِذَا قُرِئَ عَلَيْهِمُ ٱلْقُرْءَانُ لَا يَسْجُدُونَ ۩ ﴿۲۱﴾

و [چرا] هنگامی‌ که قرآن بر آنان تلاوت می‌شود سجده نمی‌کنند؟

بَلِ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ يُكَذِّبُونَ ﴿۲۲﴾

بلکه کسانی‌ که کافر شدند، پیوسته [آیات الهی را] تکذیب می‌کنند.

وَٱللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا يُوعُونَ ﴿۲۳﴾

و الله به آنچه در دل پنهان می‌دارند، دانا‌تر است.

فَبَشِّرْهُم بِعَذَابٍ أَلِيمٍ ﴿۲۴﴾

پس [ای پیامبر،] آنان را به عذابی دردناک بشارت ده؛

إِلَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّٰلِحَٰتِ لَهُمْ أَجْرٌ غَيْرُ مَمْنُونٍۭ ﴿۲۵﴾

مگر کسانی که ایمان آورده‌اند و کارهای شایسته انجام داده‌اند، که پاداشی بی‌منّت و پیوسته برایشان است.