بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ إِذَا ٱلشَّمْسُ كُوِّرَتْ ﴿۱﴾
آنگاه که خورشید درهم پیچیده [و تاریک] گردد،
قرآن کریم
سوره تکویر
۲۹ آیه · خط عثمان طه
وَإِذَا ٱلنُّجُومُ ٱنكَدَرَتْ ﴿۲﴾
و آنگاه که ستارگان بی‌فروغ شوند،
وَإِذَا ٱلْجِبَالُ سُيِّرَتْ ﴿۳﴾
و آنگاه که کوه‌ها به حرکت درآید،
وَإِذَا ٱلْعِشَارُ عُطِّلَتْ ﴿۴﴾
و آنگاه که ماده‌شترانِ باردار رها شوند،
وَإِذَا ٱلْوُحُوشُ حُشِرَتْ ﴿۵﴾
و آنگاه که حیوانات وحشی [در کنار انسان] گرد آورده شوند،
وَإِذَا ٱلْبِحَارُ سُجِّرَتْ ﴿۶﴾
و آنگاه که دریا‌ها [جوشان و] برافروخته شود،
وَإِذَا ٱلنُّفُوسُ زُوِّجَتْ ﴿۷﴾
و آنگاه که هر کس با همسانِ خود قرین گردد،
وَإِذَا ٱلْمَوْءُۥدَةُ سُئِلَتْ ﴿۸﴾
و آنگاه که از دختر زنده‌به‌گورشده پرسیده شود
بِأَىِّ ذَنۢبٍۢ قُتِلَتْ ﴿۹﴾
[که] به کدامین گناه کشته شده است،
وَإِذَا ٱلصُّحُفُ نُشِرَتْ ﴿۱۰﴾
و آنگاه که نامه‌های [اعمال] گشوده شود،
وَإِذَا ٱلسَّمَآءُ كُشِطَتْ ﴿۱۱﴾
و آنگاه که پرده از روی آسمان برگرفته شود،
وَإِذَا ٱلْجَحِيمُ سُعِّرَتْ ﴿۱۲﴾
و آنگاه که دوزخ، افروخته [و شعله‌ور] گردد،
وَإِذَا ٱلْجَنَّةُ أُزْلِفَتْ ﴿۱۳﴾
و آنگاه که بهشت [برای پرواپیشگان] نزدیک آورده شود.
عَلِمَتْ نَفْسٌۭ مَّآ أَحْضَرَتْ ﴿۱۴﴾
[در آن هنگام،] هر کس خواهد دانست که چه چیزی [برای آخرت خود] آماده کرده است.
فَلَآ أُقْسِمُ بِٱلْخُنَّسِ ﴿۱۵﴾
سوگند به ستارگانی که [به جایگاه خود] بازمی‌گردند،
ٱلْجَوَارِ ٱلْكُنَّسِ ﴿۱۶﴾
[شتابان] حرکت می‌کنند [و از نظر] پنهان می‌شوند؛
وَٱلَّيْلِ إِذَا عَسْعَسَ ﴿۱۷﴾
و سوگند به شب، هنگامی که [از تاریکی‌اش کاسته شود و] پشت کند؛
وَٱلصُّبْحِ إِذَا تَنَفَّسَ ﴿۱۸﴾
و سوگند به صبح، هنگامی که بدمد؛
إِنَّهُۥ لَقَوْلُ رَسُولٍۢ كَرِيمٍۢ ﴿۱۹﴾
بی‌تردید، این [قرآن،] سخن [الله است که ابلاغش به پیامبر، بر عهدۀ] فرستاده‌ای بزرگوار [= جبرئیل] است.
ذِى قُوَّةٍ عِندَ ذِى ٱلْعَرْشِ مَكِينٍۢ ﴿۲۰﴾
[همان فرشته‌ای] که [مقتدر و] نیرومند است و نزد [اللهِ] صاحب‌عرش، مقام والایی دارد؛
مُّطَاعٍۢ ثَمَّ أَمِينٍۢ ﴿۲۱﴾
[در ملکوت اعلی و عالم فرشتگان] از او فرمان می‌برند و امین [وحی] است.
وَمَا صَاحِبُكُم بِمَجْنُونٍۢ ﴿۲۲﴾
[ای مردم،] همنشین شما [= محمد] دیوانه نیست؛
وَلَقَدْ رَءَاهُ بِٱلْأُفُقِ ٱلْمُبِينِ ﴿۲۳﴾
و بی‌تردید، [محمد]، او [= جبرئیل] را در افق روشن دیده است.
وَمَا هُوَ عَلَى ٱلْغَيْبِ بِضَنِينٍۢ ﴿۲۴﴾
و او بر [ابلاغِ آنچه از طریق] غیب [به وی وحی می‌گردد] بخیل نیست [و همانند کاهنان نیز مزد نمی‌گیرد].
وَمَا هُوَ بِقَوْلِ شَيْطَٰنٍۢ رَّجِيمٍۢ ﴿۲۵﴾
و این [قرآن] گفتۀ شیطان رانده‌شده نیست.
فَأَيْنَ تَذْهَبُونَ ﴿۲۶﴾
پس به کجا می‌روید؟
إِنْ هُوَ إِلَّا ذِكْرٌۭ لِّلْعَٰلَمِينَ ﴿۲۷﴾
این [قرآن] چیزی جز پند و اندرز برای جهانیان نیست.
لِمَن شَآءَ مِنكُمْ أَن يَسْتَقِيمَ ﴿۲۸﴾
برای هر یک از شما که بخواهد راه راست [حق را] در پیش گیرد.
وَمَا تَشَآءُونَ إِلَّآ أَن يَشَآءَ ٱللَّهُ رَبُّ ٱلْعَٰلَمِينَ ﴿۲۹﴾
و شما [چیزی را] نمی‌خواهید، مگر آنکه پروردگار جهانیان [اراده کند و] بخواهد.