بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ ٱلرَّحْمَٰنُ ﴿۱﴾
[الله] رحمان
قرآن کریم
سوره الرحمن
۷۸ آیه · خط عثمان طه
عَلَّمَ ٱلْقُرْءَانَ ﴿۲﴾
قرآن را آموزش داد؛
خَلَقَ ٱلْإِنسَٰنَ ﴿۳﴾
انسان را آفرید؛
عَلَّمَهُ ٱلْبَيَانَ ﴿۴﴾
[و] به او سخن‌گفتن آموخت.
ٱلشَّمْسُ وَٱلْقَمَرُ بِحُسْبَانٍۢ ﴿۵﴾
خورشید و ماه، با حسابی منظم [و دقیق] در گردِشَند؛
وَٱلنَّجْمُ وَٱلشَّجَرُ يَسْجُدَانِ ﴿۶﴾
و گیاه و درخت [برایش] سجده می‌کنند.
وَٱلسَّمَآءَ رَفَعَهَا وَوَضَعَ ٱلْمِيزَانَ ﴿۷﴾
و آسمان را برافراشت و میزان [عدالت را در زمین] برقرار نمود.
أَلَّا تَطْغَوْا۟ فِى ٱلْمِيزَانِ ﴿۸﴾
[ای مردم، چنین کرد] تا در وزن و پیمانه، [به یکدیگر] ستم نکنید؛
وَأَقِيمُوا۟ ٱلْوَزْنَ بِٱلْقِسْطِ وَلَا تُخْسِرُوا۟ ٱلْمِيزَانَ ﴿۹﴾
و سنجش [حقوق دیگران] را به عدالت برآورد كنید و در سنجش [چیزی] مکاهید [و کم‌فروشی نکنید].
وَٱلْأَرْضَ وَضَعَهَا لِلْأَنَامِ ﴿۱۰﴾
و زمین را براى [زندگى] انسان‌ها مقرر داشت،
فِيهَا فَٰكِهَةٌۭ وَٱلنَّخْلُ ذَاتُ ٱلْأَكْمَامِ ﴿۱۱﴾
که [انواع] میوه‌ها و نخل‌های خوشه‌دار در آن است.
وَٱلْحَبُّ ذُو ٱلْعَصْفِ وَٱلرَّيْحَانُ ﴿۱۲﴾
و [همچنین] حبوباتِ برگ‌دار و گیاهانِ خوشبو؛
فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿۱۳﴾
پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‌های پروردگارتان را انكار مى‌كنید؟
خَلَقَ ٱلْإِنسَٰنَ مِن صَلْصَٰلٍۢ كَٱلْفَخَّارِ ﴿۱۴﴾
او انسان را از گِل خشکی همچون سفال آفرید؛
وَخَلَقَ ٱلْجَآنَّ مِن مَّارِجٍۢ مِّن نَّارٍۢ ﴿۱۵﴾
و جن را از شعله‌ای از آتش خلق کرد؛
فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿۱۶﴾
پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‌های پروردگارتان را انكار مى‌كنید؟
رَبُّ ٱلْمَشْرِقَيْنِ وَرَبُّ ٱلْمَغْرِبَيْنِ ﴿۱۷﴾
[او] پروردگار مشرق‌ها و مغرب‌هاست؛
فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿۱۸﴾
پس [ای گروه انس و جن] کدام یک از نعمت‌های پروردگارتان را تکذیب می‌کنید؟
مَرَجَ ٱلْبَحْرَيْنِ يَلْتَقِيَانِ ﴿۱۹﴾
او دو دریا[ی شور و شیرین] را روان کرد تا [به یکدیگر] برسند؛
بَيْنَهُمَا بَرْزَخٌۭ لَّا يَبْغِيَانِ ﴿۲۰﴾
[در عین حال،] مانعی میان آن دو است که با هم نمی‌آمیزند؛
فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿۲۱﴾
پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‌های پروردگارتان را انكار مى‌كنید؟
يَخْرُجُ مِنْهُمَا ٱللُّؤْلُؤُ وَٱلْمَرْجَانُ ﴿۲۲﴾
از آن دو [دریا] مروارید و مرجان به دست می‌آید؛
فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿۲۳﴾
پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‌های پروردگارتان را انكار مى‌كنید؟
وَلَهُ ٱلْجَوَارِ ٱلْمُنشَـَٔاتُ فِى ٱلْبَحْرِ كَٱلْأَعْلَٰمِ ﴿۲۴﴾
کشتی‌های كوه‌پیكرِ بادبان‌برافراشته [و جاری] در دریا برای اوست؛
فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿۲۵﴾
پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‌های پروردگارتان را انكار مى‌كنید؟
كُلُّ مَنْ عَلَيْهَا فَانٍۢ ﴿۲۶﴾
هر چه روی زمین وجود دارد، فناپذیر است
وَيَبْقَىٰ وَجْهُ رَبِّكَ ذُو ٱلْجَلَٰلِ وَٱلْإِكْرَامِ ﴿۲۷﴾
و [تنها ذات جاوید و] روی پروردگار باشکوه و ارجمندت باقی خواهد ماند؛
فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿۲۸﴾
پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‌های پروردگارتان را انكار مى‌كنید؟
يَسْـَٔلُهُۥ مَن فِى ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ ۚ كُلَّ يَوْمٍ هُوَ فِى شَأْنٍۢ ﴿۲۹﴾
[تمام] کسانی که در آسمان‌ها و زمین هستند از او درخواستِ نیاز می‌کنند و او هر روز [و هر لحظه] در کاری است؛
فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿۳۰﴾
پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‌های پروردگارتان را انكار مى‌كنید؟
سَنَفْرُغُ لَكُمْ أَيُّهَ ٱلثَّقَلَانِ ﴿۳۱﴾
ای گروه جن و انس، به زودی به حساب شما می‌پردازیم؛
فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿۳۲﴾
پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‌های پروردگارتان را انكار مى‌كنید؟
يَٰمَعْشَرَ ٱلْجِنِّ وَٱلْإِنسِ إِنِ ٱسْتَطَعْتُمْ أَن تَنفُذُوا۟ مِنْ أَقْطَارِ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ فَٱنفُذُوا۟ ۚ لَا تَنفُذُونَ إِلَّا بِسُلْطَٰنٍۢ ﴿۳۳﴾
ای گروه جن و انس، اگر مى‌توانید از كرانه‌هاى آسمان و زمین گذر كنید [تا از مجازات الهی برهید]، پس بگذرید؛ قادر [به این کار] نخواهید بود، مگر با قدرت [و بَیّنه فراوان که شما آن را ندارید]؛
فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿۳۴﴾
پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‌های پروردگارتان را انكار مى‌كنید؟
يُرْسَلُ عَلَيْكُمَا شُوَاظٌۭ مِّن نَّارٍۢ وَنُحَاسٌۭ فَلَا تَنتَصِرَانِ ﴿۳۵﴾
شراره‌اى از آتش و مِس گداخته بر شما باریده مى‌شود كه [در برابر آن] قادر به دفاع [از خود] نیستید؛
فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿۳۶﴾
پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‌های پروردگارتان را انكار مى‌كنید؟
فَإِذَا ٱنشَقَّتِ ٱلسَّمَآءُ فَكَانَتْ وَرْدَةًۭ كَٱلدِّهَانِ ﴿۳۷﴾
آنگاه كه آسمان بشكافد و همچون روغن گداخته، سرخ‌فام گردد [قیامت آغاز خواهد شد].
فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿۳۸﴾
پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‌های پروردگارتان را انكار مى‌كنید؟
فَيَوْمَئِذٍۢ لَّا يُسْـَٔلُ عَن ذَنۢبِهِۦٓ إِنسٌۭ وَلَا جَآنٌّۭ ﴿۳۹﴾
آن روز، [به علت روشن‌بودن همۀ امور،] از انس و جن [دربارۀ گناهانشان] سؤال نخواهد شد؛
فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿۴۰﴾
پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‌های پروردگارتان را انكار مى‌كنید؟
يُعْرَفُ ٱلْمُجْرِمُونَ بِسِيمَٰهُمْ فَيُؤْخَذُ بِٱلنَّوَٰصِى وَٱلْأَقْدَامِ ﴿۴۱﴾
گناهکاران از سيمايشان شناخته می‌شوند؛ آنگاه [آنان را] از موی پیشانی و پاهایشان می‌گیرند [و به دوزخ می‌اندازند]؛
فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿۴۲﴾
پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‌های پروردگارتان را انكار مى‌كنید؟
هَٰذِهِۦ جَهَنَّمُ ٱلَّتِى يُكَذِّبُ بِهَا ٱلْمُجْرِمُونَ ﴿۴۳﴾
این [همان] جهنمی است که گناهکاران انکارش می‌کردند؛
يَطُوفُونَ بَيْنَهَا وَبَيْنَ حَمِيمٍ ءَانٍۢ ﴿۴۴﴾
[در آنجا] میان آتش و آب بی‌نهایت داغ در حركتند؛
فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿۴۵﴾
پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‌های پروردگارتان را انكار مى‌كنید؟
وَلِمَنْ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِۦ جَنَّتَانِ ﴿۴۶﴾
هر کس از ایستادن در پیشگاهِ پروردگارش [براى حساب] مى‌ترسد، دو باغ [در بهشت] دارد؛
فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿۴۷﴾
پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‌های پروردگارتان را انكار مى‌كنید؟
ذَوَاتَآ أَفْنَانٍۢ ﴿۴۸﴾
[با درختانى] پر از شاخسارِ [تر و تازه و ثمردهنده]؛
فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿۴۹﴾
پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‌های پروردگارتان را انكار مى‌كنید؟
فِيهِمَا عَيْنَانِ تَجْرِيَانِ ﴿۵۰﴾
در آن دو [باغ]، دو چشمه جاری است؛
فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿۵۱﴾
پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‌های پروردگارتان را انكار مى‌كنید؟
فِيهِمَا مِن كُلِّ فَٰكِهَةٍۢ زَوْجَانِ ﴿۵۲﴾
در آن دو [باغ]، از هر میوه‌ای دو نوع وجود دارد؛
فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿۵۳﴾
پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‌های پروردگارتان را انكار مى‌كنید؟
مُتَّكِـِٔينَ عَلَىٰ فُرُشٍۭ بَطَآئِنُهَا مِنْ إِسْتَبْرَقٍۢ ۚ وَجَنَى ٱلْجَنَّتَيْنِ دَانٍۢ ﴿۵۴﴾
[بهشتیان] بر بسترهایی كه آسترش از دیباى ضخیم است تكیه می‌زنند و میوه‌هاى آن باغ‌ها در دسترسشان است؛
فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿۵۵﴾
پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‌های پروردگارتان را انكار مى‌كنید؟
فِيهِنَّ قَٰصِرَٰتُ ٱلطَّرْفِ لَمْ يَطْمِثْهُنَّ إِنسٌۭ قَبْلَهُمْ وَلَا جَآنٌّۭ ﴿۵۶﴾
در آن باغ‌ها، حوریانی هستند که تنها [به شوهران خود] نظر دارند [و فقط به آنها عشق می‌ورزند]، و دستِ احدى از انس و جن قبلاً به آنان نرسیده است؛
فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿۵۷﴾
پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‌های پروردگارتان را انكار مى‌كنید؟
كَأَنَّهُنَّ ٱلْيَاقُوتُ وَٱلْمَرْجَانُ ﴿۵۸﴾
گویی آن حوریان، یاقوت و مرجانند؛
فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿۵۹﴾
پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‌های پروردگارتان را انكار مى‌كنید؟
هَلْ جَزَآءُ ٱلْإِحْسَٰنِ إِلَّا ٱلْإِحْسَٰنُ ﴿۶۰﴾
آیا پاداشِ نیکی جز نیکی است؟
فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿۶۱﴾
پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‌های پروردگارتان را انكار مى‌كنید؟
وَمِن دُونِهِمَا جَنَّتَانِ ﴿۶۲﴾
در کنار آن باغ‌ها، دو باغ [بهشتیِ] دیگر است؛
فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿۶۳﴾
پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‌های پروردگارتان را انكار مى‌كنید؟
مُدْهَآمَّتَانِ ﴿۶۴﴾
[آن دو باغ] كه [درختانش] در نهایت سبزى [و خرمى] است؛
فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿۶۵﴾
پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‌های پروردگارتان را انكار مى‌كنید؟
فِيهِمَا عَيْنَانِ نَضَّاخَتَانِ ﴿۶۶﴾
در آن دو [باغ بهشتی،] دو چشمۀ همیشه جوشان جاری است.
فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿۶۷﴾
پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‌های پروردگارتان را انكار مى‌كنید؟
فِيهِمَا فَٰكِهَةٌۭ وَنَخْلٌۭ وَرُمَّانٌۭ ﴿۶۸﴾
و در آنها [درختان] میوه و درختان خرما و انار هست؛
فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿۶۹﴾
پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‌های پروردگارتان را انكار مى‌كنید؟
فِيهِنَّ خَيْرَٰتٌ حِسَانٌۭ ﴿۷۰﴾
در میان آن باغ‌ها، زنان نیک‌سیرت و نیکوروی، حضور دارند؛
فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿۷۱﴾
پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‌های پروردگارتان را انكار مى‌كنید؟
حُورٌۭ مَّقْصُورَٰتٌۭ فِى ٱلْخِيَامِ ﴿۷۲﴾
حوریانی که در خیمه‌های بهشتی [از چشم بیگانگان] مستورند؛
فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿۷۳﴾
پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‌های پروردگارتان را انكار مى‌كنید؟
لَمْ يَطْمِثْهُنَّ إِنسٌۭ قَبْلَهُمْ وَلَا جَآنٌّۭ ﴿۷۴﴾
[دوشیزگانی که] دست هیچ انس و جنی قبلاً به آنان نرسیده است؛
فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿۷۵﴾
پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‌های پروردگارتان را انكار مى‌كنید؟
مُتَّكِـِٔينَ عَلَىٰ رَفْرَفٍ خُضْرٍۢ وَعَبْقَرِىٍّ حِسَانٍۢ ﴿۷۶﴾
[بهشتیان] بر بالشت‌های سبز و بسترهایى نفیس و زیبا آرمیده‌اند؛
فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿۷۷﴾
پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‌های پروردگارتان را انكار مى‌كنید؟
تَبَٰرَكَ ٱسْمُ رَبِّكَ ذِى ٱلْجَلَٰلِ وَٱلْإِكْرَامِ ﴿۷۸﴾
نامِ پروردگارِ باشکوه و ارجمند تو، بابرکت و فرخنده است.